Reaktory wodne ciśnieniowe

Specjalistyczna technologia.

Reaktory wodne ciśnieniowe są to tak naprawdę reaktory jądrowe, w których wymienniki, czy też moderatory to po prostu zwykła woda pod ciśnieniem. Woda jest tutaj naprawdę bardzo ważnym elementem, ponieważ te właśnie wodne wymienniki spełniają jednocześnie funkcje chłodzące rdzenia reaktora, co jest oczywiście jak najbardziej niezbędne do jego prawidłowej pracy. Zasada działania takich reaktorów wbrew wszelkim pozorom nie jest wcale taka skomplikowana, jak by to się mogło wydawać. Reaktory produkują z wody gorącą parę wodną, która następnie pod dużym ciśnieniem zmienia się w tak zwaną parę mokrą, która charakteryzuje się naprawdę bardzo wysoką temperaturą ( jest to niecałe trzysta stopni Celsjusza ). Trafia ona następnie w specjalne zbiorniki, zwane turbinami parowymi. Tak naprawdę to tego typu reaktory wodne ciśnieniowe są jednymi z najbezpieczniejszych rodzajów reaktorów, ponieważ dzięki temu, że wymienniki cieplne ( czyli w tym przypadku woda ) znajdują się jedynie w dwóch obiegach, co zdecydowanie zmniejsza ryzyko wycieku substancji radioaktywnych, dlatego też są one stosunkowo popularne na całym świecie. Moc takiego reaktora jak najbardziej mona również regulować, co jest zresztą niezbędne w każdemu rodzaju reaktora, ponieważ jeżeli jego moc nie będzie regulowana, to takie reaktory mogą się w pewnym momencie przegrzać i po prostu wybuchnąć, co spowodowałoby niewątpliwie ogromną katastrofę ekologiczną, tak jak to miało miejsce z Czarnobylu. Reaktory ciśnieniowe wodne są regulowane za pomocą zmiany stężenia boru, który pod postacią kwasu borowego znajduje się w wodzie w pierwotnym obiegu. Jest to najpopularniejszy i najprostszy sposób na regulowanie pracy takiego reaktora. Istnieje również możliwość regulacji mocy reaktora za pomocą specjalnych grafitowych prętów regulacyjnych, niemniej jednak używa się je tylko i wyłączenie w trakcie uruchamiania i wyłączania reaktora, dlatego też regulacja mocy reaktora za pomocą stosowania kwasy borowego w wodzie jest zdecydowanie bardziej przydatna, bo tę metodę stosuje się w trakcie pracy reaktora, a nie tylko przy rozruchu czy też przy końcu pracy tego urządzenia.